Daktyloskopia pozwala na ustalenie tożsamości osoby za pomocą identyfikacji wzorów linii papilarnych niezależnie od danych personalnych osoby, od której pochodzą. Linie papilarne powstają już w okresie życia płodowego i pozostają niezmienne do chwili zniszczenia ich przez pośmiertny proces gnilny. Identyfikacja osoby za pomocą linii papilarnych ma wieloletnią historię, natomiast identyfikacja daktyloskopijna na odległość swój intensywny rozwój datuje w ostatnim półwieczu.
Dawniej przez dziesiątki lat odbitki linii papilarnych wykonane na specjalnych drukach przesyłano za pomocą poczty służbowej do centralnej registratury, jednakże zbyt wiele czasu upływało od momentu zapytania do otrzymania odpowiedzi, która przychodziła często już po zwolnieniu zatrzymanego, więc wywiad taki nie spełniał swoich zadań.
Po drugiej wojnie światowej, rozwój telefonii wprowadził rewolucję w wywiadzie daktyloskopijnym. Aby specjalista mógł sprawdzić odbitki linii papilarnych pobrane od osoby żywej lub zwłok z kartami daktyloskopijnymi znajdującymi się w zbiorach registratury, musiał przygotować specjalną formułę daktyloskopijną. Z tak przygotowaną formułą pracownik registratury mógł zawęzić poszukiwania w kartotece do kilku kart. Następnie w rozmowie telefonicznej porównywano cechy indywidualne jednej wybranej odbitki palca, aż do znalezienia karty lub wykluczenia faktu rejestracji.
W latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku nastąpił intensywny rozwój teleinformatyki. Powszechna dostępność urządzeń telefax, przesyłających na odległość obraz w znacznym stopniu przyśpieszyła możliwość identyfikacji osoby na odległość. Pracownik w registraturze dostawał kartę daktyloskopijną chwilę po pobraniu odbitek od osoby żywej lub zwłok.
Lata dwutysięczne to istna rewolucja w daktyloskopii. Powstały systemy, do których odbitki linii papilarnych wprowadzane są za pomocą skanerów. Obrazy takie są specjalnie kodowane i te wartości system na bieżąco porównuje. Oprócz urządzeń stacjonarnych, które służą do wprowadzania odbitek linii papilarnych oraz śladów daktyloskopijnych, wraz z rozwojem teleinformatyki powstały urządzenia przenośne, które służą do szybkiej identyfikacji osoby.
Pracując dwadzieścia pięć lat jako technik kryminalistyki miałem okazję poznać te wszystkie metody daktyloskopii na odległość i doceniam to, co niesie ze sobą rozwój w tej dziedzinie wiedzy.
Dziś każdy wie o niepowtarzalności i niezmienności linii papilarnych, większość zetknęła się z czytnikiem linii papilarnych w urzędzie, banku czy też w osobistym komputerze lub telefonie.
Lata dwutysięczne to istna rewolucja w daktyloskopii. Powstały systemy, do których odbitki linii papilarnych wprowadzane są za pomocą skanerów. Obrazy takie są specjalnie kodowane i te wartości system na bieżąco porównuje. Oprócz urządzeń stacjonarnych, które służą do wprowadzania odbitek linii papilarnych oraz śladów daktyloskopijnych, wraz z rozwojem teleinformatyki powstały urządzenia przenośne, które służą do szybkiej identyfikacji osoby.
Pracując dwadzieścia pięć lat jako technik kryminalistyki miałem okazję poznać te wszystkie metody daktyloskopii na odległość i doceniam to, co niesie ze sobą rozwój w tej dziedzinie wiedzy.
Dziś każdy wie o niepowtarzalności i niezmienności linii papilarnych, większość zetknęła się z czytnikiem linii papilarnych w urzędzie, banku czy też w osobistym komputerze lub telefonie.
asp. sztab. Krzysztof Gajowski
Technik Kryminalistyki WTK KMP Wrocław
Technik Kryminalistyki WTK KMP Wrocław
