Zdjęcia rejestracyjne służą jako
materiały dowodowe, rozpoznawcze i identyfikacyjne w przypadku zaginięcia
osoby, znalezienia nieznanych zwłok lub ujawnienia osoby o nieustalonej
tożsamości. Dlatego muszą one spełniać ściśle
określone warunki techniczne. Zdjęcia twarzy, z użyciem specjalnych krzeseł
obrotowych, wykonywane są z przodu oraz z prawego profilu i lewego półprofilu –
z widocznym uchem. Na zdjęciu ujmowana jest też cała sylwetka z przodu w
swobodnej pozycji stojącej. Wszystkie zdjęcia powinny mieć jednolite i jasne
tło. Na oddzielnych fotografiach utrwala się ponadto znaki szczególne, jak np.:
tatuaże, blizny, znamiona, deformacje, brak palców. Zdjęcie sygnalityczne osoba musi
mieć zrobione w stanie trzeźwym i w naturalnej dla niej aparycji, bez żadnych
udziwnień. Nieznane zwłoki fotografuje się
natomiast w takich pozach, aby stanowiły wiarygodny materiał porównawczy
podczas identyfikacji.
Fotografia
sygnalityczna wykorzystywana jest przede wszystkim do rozpoznawania osób ze
zdjęć gromadzonych w kartotekach policyjnych, z których korzystają pokrzywdzeni
i świadkowie, a także policjanci służby kryminalnej i prewencji.

